10 Nisan 2010 Cumartesi

baştan aşağıya acıyorum, ama hissetmiyorum.

akşam kaan'la konuştuk.
onu anlattım.
ağladım.

o kadar özledim ki onu.
sesini bile.
saçma sapan şeyler anlatmasını bile özledim.

kaan 'ben ilk defa bu kadar seven birini görüyorum. sesin bile değişiyo görünce. seni görünce kendimi hiç sevmemiş gibi hissediyorum' dedi.

anlattıklarıma şaşırdı. onu hala nasıl sevdiğime. yaptığı şeylerden sonra.
ben de şaşıyorum zaten.
garip işte.

ama gitmese keşke.
onu böyle uzaktan görmeye bile razıyım ben.
gitmesin!

3 yorum:

Gülşah dedi ki...

of ya :/

Mavi Kuş dedi ki...

yaptıkları şeylere rağmen hemde dimi
hala
saf gibi
bıkmadan
yazık bize demek istemiyorum ama
biraz öyle galiba :/

Unknown dedi ki...

of az kalır gülşah :/

kelebek; dediğin doğru aslında 'saf gibi'.
yazık olmasa keşke.. ama bencede öyle galiba :/