Benim umudum var, hayallerim. .

Keşke sevdiğimiz bütün insanlarla -hep- beraber yaşayabilsek.
Keşke gitmek diye bi'şey icat edilmemiş olsa.
Keşke uzaklıklar olmasa hiç
Adım değil ama boşluk olan
Soğukluk olmasa hiç, hiççç. .



Neyse . Hayatı değiştirmek benim elimde değil ki bazen, konuşmak bile boşuna.

Ama bazen herşey çok güzel olucak diyebiliyorum, var yine de umudum..


Ağlanacak kadar kötü değil.
Değil, değil mi?

Artık hiçbir zaman!

Sevgilisiyle fotoğrafını gördüm!
Sanki o ana kadar hiç böyle hissetmemiştim!
Yani onu sevdiğini, ya da ne bileyim, sevebileceğini
Hiç hissetmemiştim .

O sevemez ki. Kimseyi sevemedi. Beni sevemedi. Öyle bi' yeteneği yok onun !

Ama 3 ay oldu, çıkıyorlar hala. Daha önce benden sonra kimseyle bu kadar uzun ilişkisi olmamıştı.

Artık kabullenmeli miyim belki de, gittiğini , bittiğini, bir daha -eskisi gibi asla olmayacağını.
Onunlayken bile hala döneceğini düşünmek elimde değil, kalbimde. .

O zaman neden, nedennn!?
Neden kelimeler biriktiriyorsun hala içinde bir daha olmayacak sevgilim ?
Neden hala geçmişi sorguluyorsun bana ?
Seni affetmemi neden bu kadar çok istiyorsun ?



Ve ne zaman senin gibi biriktirdiklerimi söyleyebilecek kadar yakın olacaksın bana ?

Belki de
- Bir daha hiçbir zaman !

Hatırlarım, hiç gidemem deyişlerinizi.!

Uzun zamandır yazmıyorum. Çok uzun zaman oldu bence. Neden yazmıyorum deyince , cevap bulamıyorum. Yazmak istediğim o kadar çok şey varken aslında. Ama sanki kelimeler parçalanıyor elimde. Yazmak istediğimdeyse zaman olmuyor, hatta bazen şiir bile yazmadığımı farkediyorum. Bu da içimdeki boşluklara daha da ekliyor. .


İnsanlar kaybediyorum. Aslında onlar beni kaybetmiş saymasa da, benim için kayıp. Herkes gidiyor evet, ama herkesi söylemiyorum. En yakınlarım, ya onlar? Kalbim gitti önce, sonra bir dost'um daha.
Çok gençsin, kimler geliyor, geçiyor herkes diyorlar. Bunun hiç bi önemi yok. Kim gelecekmiş, önemi yok -şuanlık- Kim gitti, ben ona bakıyorum.


Bi insan nasıl silebilir geçmişindeki insanları bu kadar çabuk, ve iz kalmadan. Ben silemiyorum. Ve beynim, kalbim almıyor bunu hiç! Ama siliyor işte. En güvendiklerimiz. . Ve gider dediklerimiz gitmiyor bazen. Gitmez dediklerimizin uzaklığı kadar gitmiyorlar..

Ama alışıyor insan bazen, bağışıklık kazanıyor veda etmeye -zorla da olsa-

Ve sevmek, güvenmek benim için bu kadar zorken, bu kadar kaybetmeyi kaldıramıyorum kimi zaman.
Elim telefona gidiyor, 'Karşim' demek istiyorum, Ya da 'Sevgilim' ..
Ama eskisi gibi olmuyor artık, olamaz da ..
Keşke demekten alamıyorum kendimi. .


Ve sevmediğim biri girdi hayatıma, sevgilim diyemiyceğim biri bana sevgilim dedi. Kaldıramıyorum. Herkes gibi olamıyorum. Sevmediğim biriyle beraber olamıyorum. Belki çok kırıldı , incindi. Benim yaşadıklarımı da yaşamış olabilir. Kızıyordur bana. Ama iki günüme sığacak kadar bile sevemedim ben onu.

İşte hayat hep böyle. O* bana derken sevemedim diye, ben başkasına diyorum.



Ve yollar,
Yollar katılıyor hayatıma.
Gidiyorum bu şehirden. Çok uzak olmasa da. Bursa'ya. .
Yeni hayatlara belki.
Kaçınılmazdı zaten bu. Ama keşke yanımdakiler de benimle gelebilseydi. .

Üniversite yeni bi başlangıç. Ama dostluk için değil benim için.
Şimdi yanımda gördüklerim, ve beni de yanında görenler asla son değil.

İşi çabuk bıraktım bu sene. Sabrım mı azaldı yoksa insanlar mı bu kadar acımasız ?
Gerçekten katlamıyorum haksızlığa ve acımasızlığa.
Sinirim gözlerimden taşınca kalıyorum orda.
İnsanlar bencil olmayı bıraksa keşke artık. .

Neyse. Herneyse. Herkes kendi derdinde zaten. .

0153

Kimse benimle konuşma ihtiyacı duymadığında hayatla bağımı kesmek istiyorum.


Sanki o yokken herkes bana düşman

Ve o, aylar , aşklar sonra geri döndüğünde,
-onu aynı yerde beklemediğimi anlamaması için uğraşsam da-
Sanki o an dünya benim etrafımda dönüyor gibi
Onun tek kelimesi bütün aşklara bedel gibi

...
..
.



'' Bir sonraki konuşmamıza ne kadar kaldı sevgilim ? ''

Ben bekleyebilirim.Hayatın baharına tutunup.Kışı geçiririm.Ağlamalarım bitene, yalnızlığım gidene kadar.Uyanırım sabahları,umudumun suyunu veriririm.Bir şarkı söylerim sözlerini bilmediğim.Seni severim o bilmediğim şarkı gibi.Öpüşmeyi özlerim senle.Hiç öpüşmedik ki diyeceksin.Olsun, sen beni sevdin mi hiç?Ama ben seni özleyebiliyorum.Bu da benim yeteneğim.Olmasanda severim seni.Hatta ayrılırım senden, haberin olmaz.






çalıntı.