''- Keşke hayatında yemek gibi tarifi olsa
-Aslında, sen daha iyi bilirsin. Kendi yaptığın tarif her zaman daha güzeldir''
Gerçekten öyle mi?
Ben sevdiğim adamı başkalarının lafı ile terkettitiğim için unutamadım
Şimdiki pişmanlığım ondan da peki bu kadar özlemek de mi bunun cezası?
Tamam dedim ki bir daha asla kalbimden başka bir ses dinlemem, ama en doğrusunun bu olduğu ne malum ki hayatta?
Aslında onu unutmak istemiyorum, unutmaktan çok korkuyorum. Yüzünü, gözlerini, gülüşünü ya unutursam..?
Neyse. Bunlar eskidendi. Eskiden sen yoktun yalnız kalmayı öğrenmiştim. Şimdi seni unutmayı öğreniyorum. Yavaş yavaş alışıyorum..
Eskiden sen yokken yalnızdım. Herkes olsa da sen yoksan, yalnızdım ben.
Şimdi ben yalnız değilim , sadece sen yoksun.
2 yorum:
tabii yalnız değilsin.kalbin hep seninle.ona iyi bakmak zorundasın ;).üniversite başkadır.şehir değiştirmak evet.kötü.ama alışıcaksın ve çok seviceksin.kalbine daha çok kişiyi bu arada sıkıştırcaksın.başarılar. =).
Ben lise için şehir değişitirdim :( Zor oldu ama güzel oldu üzülme hemencik alışırsın inşallah bu arada kırmızı saça hastayım üniversite çağına gelince ilk işim kırmızıya boyatmak olucak saçlarımı.Boyattığımda umarım seninle karşılaşmayız :P
Yorum Gönder