Bu ne ya.
Hep böyle mi olucak benim bu hayatım.
Dayanamıyorum bazen, bırakıyorum kendimi öylece.
En başka onsuzluk,
sonra yalnızlık,
sonra insanların adiliği, vefasızlığı, umursamazlığı, sevgisizliği.
Hepiniz beni mi buldunuz lan.
Ben hayatımdan insan silemem, sevdiklerimi silemem. Vazgeçemem, unutamam. Aylar, yıllar alır, yine de canım acır. Ama hayatımdaki insanlar silecek, unutacak kadar adi, basit!
Ha çok sevdiğiim, çok güvendiğim dostlarım mı, ben aramadan aramayanlar mı. Tabi ki sizin hatalarınızı görmüyorum hala. Çünkü salağım ben. Aptalın tekiyim.Şimdi söyleyin bana, Kime güveneyim, kimi arayayım, kime ağlayayım. Yazık.
Kendime acıyorum bazen.
Bazen saatlerce uyuyorum. Saatlerce dediğim basit olmuyor. 21 saat uyanamadan uyudum . Bazen günlerce, uyurken bile başımın ağrıdığını biliyorum. Bazen dururken gözlerimden yaşlar geldiğini farkediyorum.
Biliyo musunuz?
Hayatta en acı şeylerden biri de güvenemeyeceğin tek bir kişi bile olmadığını bildiğin an.
Hani olur ya, işten/okuldan erken çıkarsın, herkes işine gidiyor. Sen yürüyorsun, ne güzel, erken çıktın, vaktin var, hava çok güzel, güneş parıl parıl. Telefonunu açıp bakıyorsun, arayacak kimsen yok, yavaş yavaş eve yürü, erkenden yat. Sonra gece kalk ağla.
Bunu yaptığımı biliyorum.
Bazen de yalnız kalamazsın hani, dokunmasın kimse bana, konuşmayın benle demek istersin. Çünkü hepsi yalandan varlar, yalandan gülüyorlar seninle.Sana üzülmüyorlar, seni takmıyorlar.
Çünkü bu hayatta herkes kendi canının derdinde.Kimse kimseyi kendinden çok sevmiyor.Eğer bi' gün beni kendinden çok seven birini bulursam, o benim hayatım olur.
Hani o güzel havalarda bile, gökyüzüne bakınca bazen
''Hayat çok boktan be!'' demek geliyor içimden.
Sadece bu kadar mutsuzum canım ne var.Bunu anlattığımda gülen insanlara gülümseyebiliyorum.
P.S : Siz siz olun, asla karşınızdakine sevilmediğini hissettirmeyin.
6 yorum:
ailemizden başka kimse kalıcı değil yanımızda. ama verdiğin değerin karşılığını böyle almak cidden çok zoruna gidiyor insanın
karşılıksız sevmek en güzeli.hiç bir şey bekleme.sıfır beklenti sonsuz huzur:))
sevgiler canım..
canım benim. dün bloguna göz gezdirdim, hay allah hiç yazı eklemiyor dedim, bayram tatilinde geleceğini tahmin etmiştim fakat mutlu dön istemiştim. benim kız kardeşim yok ve ben hep arkadaşlarına yapışık zamanlar geçirdim. üniversiteye başladığım sene bile hala ortaokul arkadaşlarımı arıyor saatlerce konuşuyordum. sonra baktım hep arayan benim. aranmıyorum. o zaman vazgeçtim. şimdi sınırlı sayıda önemsendiğimi bildiğim insanlarla görüşüyorum yalnızca. üzülmüyorum da. sen de seni önemsemeyenler için üzülme zaten. polly de böyle bir yazı yazmıştı ona da yorum olsun bu hehe :) ve emin ol bi gün seni senden çok seven biri olacak hayatında. arkadaşın,dostun,sevgilin,herşeyin olacak. üniversite için "orada hayatı öğreneceksiniz" diyorlar ya, gerçekten bakıyorsun da ilk gününden itibaren çok şey öğreniyorsun. sen de benim gibi işe "arkadaşın bildiklerini kaybederek" başlamışsın. ama önündeki günler çok daha güzel olacak. kendine iyi davran. hazır buradayken daha fazla yaz. :)
heheh yorumun alınmıştır çit
Herşeyden önce güçlü olmalısın. Okuldan çıktığında o pırıl pırıl günü illa bir arkadaşınla geçirmek zorunda değilsin... Tek başına da o güzel günün keyfini çıkartabilirsin. Bana inan...:)
Belki inanmayacaksın ama bende bir çok kez senin gibi düşündüm,senin gibi hissettim. Ama bu hisler insana acı vermekten başka bişi yapmıyor. Sen yalnızım diye üzüldükçe daha da yalnız hissediyorsun kendini... Ama şöyle düşün... Bu sadece bir dönem,ve hep böyle yalnız kalmayacaksın. Hatta insanlarla o kadar çok haşır neşir olacaksın ki bazen o yoğun temponun içinde yalnızlığı özleyeceksin...
Her anı,mutlulukla yaşa. Emin ol mutluluk sebeplerin vardır bir sürü. Onları farketmeye çalış...
Ha Ankara'daysan da beni ara,ben de yalnızlığını gideririm senin.:D
Yaşadıklarının çok çok benzerini ben de yaşadım. İnsanlar birine kızdılar mı senin de kızmanı, senin de küsmeni isterler. Çünkü; seni de insanları kendi gibi bir çırpıda silebilen biri olarak görürler. Genelde de sonuçta hep biz kimseyi silemeyenler yalnız kalırız gerçi.Ama inan ki böyle insanlar için hiç ama hiç değmiyor. Ben bir kaç kere yaşadım aynı durumu. İlkininde çok ağladım, hayata küstüm falan. Sonra baktım ki gerçek dostum olsa zaten beni bu duruma sokmazdı.
Hani demişsin ya "Hayatta en acı şeylerden biri de güvenemeyeceğin tek bir kişi bile olmadığını bildiğin an." Hiç de öyle değil aslında. Asıl acı olan, gereksiz kişilere güvenmeye başladığın an. Malesef artık kendimizden başka hiç kimseye güvenemeyiz. Güvendiğimizi sanarsak da yeni darbeleri buyur etmiş oluruz. İnan ki çevrende sürekli , ay acaba dediğimi yanlış anlayacak mı, acaba bana kızacak mı diye düşündüğün bir EN YAKIN ARKADAŞIN olacağı yerine hiç olmasın daha iyi. İlk zamanlar canın acıyacak haliyle, anılar peşini bırakmayacak ama sonra rahatlayacaksın . Seni gerçekten tanısaydı seni bu duruma getirmezdi zaten.. Ben bu olaydan ders çıkardım kendime, artık kimseyle ne çok yakın oluyorum ne de çok uzak. Çünkü; çok yakın olacağım insanlardan darbe yiyeceğimi biliyorum. Bir de bu tipler hep kendilerini haklı görürler en çok da ona uyuz oluyorum, kendileri hiçbir yaptıklarını görmezler.Her neyse bizim gibilere tavsiyem, hayatta kimseyi silmemeye devam edelim biz ama bizi silmek isteyene de kapıyı açalım. Bizi hak etmiyorlar gerçekten demek ki.
Çok uzun oldu ama benzer şeyleri yaşadığım için yazmak istedim :)
Yorum Gönder