3 yıl

2 olmuş yine saat.
Ne yaptım? Hiçbir şey?
Aklıma hep bu soru ve bu cevap geliyor.

Yanımda telefonum. Çalmıyor uzun zamandan beri. Çalsa da hiç heyecanlanmıyorum.

Artık ona aşık değilim. Yani bence. Ama kimseye de değilim.

3 yıllık üniversite hayatımın sadece 1 haftasında sevgilim oldu. Zaten 1 sene yine onu beklemiştim.

Sonrası mı? Sonrası hep yalnızlık.

Aşık oldum sandığım, ama sadece hoşlandığım bir sürü insanla geçti.

İnsan yalnız olunca hep aşık olmak istiyor.
Ya da bi heyecan.

Arkadaşlarımla gülüp eğlenip, gecenin on ikisinde eve yalnız başıma giderken dank ediyor işte. Korkudan mıdır, yoksa ellerim üşüyor diye mi bilemiyorum.

Belki geçer.